Fokker van Oudduitse Herders, My Best Friend

Onze Oudduitse Herders zitten in ons hart en leven als gezinslid in huis, een buitenkennel hebben we niet. In 2004 keek mijn man uit naar een opvolger voor zijn overleden Duitse Herder.
Eerder bij toeval botste hij op een Oudduitse Herder pup en ontdekte dit prachtige ras. Ze was net 8 weken en had dus de ideale leeftijd voor een nieuwe thuis. Goozy kwam van een Belgische fokker, kreeg een warme thuis en werd al snel een leuke gezinsvriend.

Tijdens het opgroeien werd al snel duidelijk dat dit ras heel rustig, zelfverzekerd en heel toegankelijk is. De ODH is naast een waakhond, een echte familiehond die geniet om mee te gaan met de baas en het gezin. Met hun langere haren zien ze er vriendelijk uit en doen, zeker als pup, menig hart smelten van toevallige passanten, familie en vrienden.  De ODH’s hebben een hoge aaibaarheidsfactor.

Na het verder inlezen van het ras besloten we een tweede ODH te nemen, maar dit keer een volledig zwarte. Aruna vonden we bij een fokker in Nederland uit een nestje van 9. Na een aantal bezoekjes aan de fokker en de pups, wat we heel belangrijk vinden, kon Aruna op 8 weken de grens over.
Door een wijziging in de wetgeving kan een pupje nu niet meer op 8 maar pas op 15 weken de grens over.

Goozy en Aruna konden het meteen goed met elkaar vinden en we zagen hoe de oudste de pup opvoedde en corrigeerde waar nodig. Omgekeerd daagde het jong geweld de oude generatie uit waardoor deze zich weer even jong voelde. In 2017 namen we heel plots afscheid van Goozy die in haar slaap overleed. Met Goozy en Aruna hadden we samen heerlijke momenten en eenmaal “gebeten” door het ras werden de herders een leuke hobby.
We waren het gewoon om met 2 honden op stap te gaan en we ervaarden een leegte zonder Goozy.
In de zomer van 2018 kwam Viera, een lieve pup uit een nestje van 8 ons gezin vervoegen. Toen namen we ook de beslissing dat we het nodige studiewerk zouden doen om verantwoord te fokken. Viera zal hopelijk de mama worden van ons eerste nest.

Dat fokken inhoudt dat je afhankelijk bent van moeder natuur dat leer je snel. Viera werd ziek tijdens haar eerste dracht en stootte haar embryo's af. Toen namen we de beslissing om alvast om zoek te gaan naar een derde teefje voor onze roedel. Als je goede ouders wil is niet alleen de bloedlijn van belang maar ook het karakter. We vinden het dan ook belangrijk om een nieuw lid vanaf jonge leeftijd bij ons te hebben.

Na een tip vielen we op Onyx, een teefje bij een Oostduitse fokster. In het voorjaar van 2020 kwam dit kleine meisje onze roedel vervolledigen. Viera's moedersgevoelens kwamen direct naar boven en ze nam deze deugniet onder haar vleugels.

Een leven zonder Oudduitse herders kunnen we ons niet meer voorstellen omdat we er zo van genieten en plezier aan beleven.

Door de jaren heen zijn we ons steeds verder gaan verdiepen in de rasstandaard. Als lid van LSOHV, heel wat studiewerk en het volgen van workshops zijn we klaar om in de toekomst als occasioneel fokker af en toe een nestje in familiale kring groot te brengen.
Onze kennelnaam ”My Best Friend”  wordt de préfix van komende pups. Een heel passende naam, want de ODH is onze beste vriend en we zijn er van overtuigd dat deze ook uw beste vriend wordt.